Sigarayı bıraktığım ilk gün evden dışarıya çıkmamıştım ve çok rahattım ancak ikinci günü çok zorlandım. Öncelikle sabah ilk kalktığımda nikotin bantını hemen yapıştırmam gerekiyor. Ben ise elimi yüzümü yıkayım falan derken bayağı zaman geçmiş hemen kriz geldi tabi. Çünkü ben kalkar kalkmaz sigara yakan bir insandım. :) Neyse sabah yaşadığım krizi okula giderken geçirdim. Ardından akşam yemeğini yemek için benle beraber sigarayı aynı gün bırakan Mustafa'nın evine gittik Çiğdem'le orda bir süre sohbet felan ederken çok fena içme krizi geldi. Aslında krizler nikotin bağımlılığından değil tamamen el alışkanlığından olduğunu biliyorum.
Öbür taraftan bu sigara içmediğim günler kendimi oruç tutuyormuş gibi hissediyorum. Buda yemek yeme isteğimi su içme isteğimi engelliyor. Ama sofraya oturduğumda da kalkmak bilmiyorum. Çünkü yemek sonrasında yaktığım sigaraları arar oluyorum. İlk bıraktığım günün gecesi zaten tüm rüyalarımda da sigara içmek için savaşıyordum. İnanın çok zor bişeymiş bu kadar sıkıntının arasında bu şeye girişmek. Ama mutlaka bir şekilde başaracağım...
0 yorum:
Yorum Gönder